Γενικά η Χριστ. Αρχαιολογία διαιρείται σε τρεις μεγάλες περιόδους:

Α΄ Παλαιοχριστιανική περίοδος. Αρχίζει από την εμφάνιση του Χριστιανισμού και φθάνει μέχρι το θάνατο του Ιουστινιανού (565) ,είτε μέχρι το 610 (οπότε με τον Φωκά τελειώνει η δυναστεία του Ιουστινιανού).Η περίοδος αυτή υποδιαιρείται: α΄ στην περίοδο των διωγμών, που περιλαμβάνει τους τρεις πρώτους χριστιανικούς αιώνες (μέχρι δηλ. την ίδρυση της Κωνσταντινουπόλεως, το 330 μ. Χ.) και β΄ στην περίοδο της διαμορφώσεως και του θριάμβου του Χριστιανισμού (330-610).Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Ιουστινιανού αποτελούν και τον πρώτο «χρυσούν αιώνα» της Χριστιανικής Τέχνης.

Β΄ Βυζαντινή-Μεσαιωνική περίοδος. Αρχίζει συνήθως από το τέλος της δυναστείας του Ιουστινιανού (610) και φθάνει μέχρι την Άλωση της ΚΠόλεως (1453) .Η Βυζαντινή Τέχνη υποδιαιρείται :α) στην Πρωτοβυζαντινή περίοδο (αρχίζει από το θάνατο του Ιουστινιανού και φθάνει μέχρι το τέλος της Εικονομαχίας (843) β) στην κυρίως Βυζαντινή (από το τέλος της Εικονομαχίας και φθάνει μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους (1204)) και

Γ’) Μεταβυζαντινή-Νεοβυζαντινή περίοδο (αρχίζει από τα μέσα ή από το τέλος του 15ου αιώνα και φθάνει μέχρι σήμερα και δεν διαιρείται σε υποπεριόδους.